12.12.2011 Santens - Oudenaarde: Waarover gaat het?
|
| |  De firma Santens in Oudenaarde is wereldwijd bekend om zijn handdoeken en badjassen en stelde ooit meer dan 1500 mensen tewerk. Nu zijn/waren dat er nog 435. Voor velen met meer dan 30, 35 of 40 jaar dienst was dit hun enige werkgever. Door een wijziging van de markt (meer vraag naar minder kwaliteit maar goedkopere badstof) en de stijgende katoenprijs (X4) ten gevolge van de overstroming in Pakistan raakte Santens in financiële moeilijkheden. De reuze contracten met afgesproken vaste prijzen voor Aldi & Carrefour konden niet meer nageleefd worden. Hoe meer ze leverden, des te meer verlies ze maakten.
WCO
In februari vroeg het bedrijf aan de rechtbank de toepassing van de Wet op de Continuïteit van de Onderneming (WCO). De rechtbank stond dit toe waardoor de schuldeisers de betaling van hun schulden niet meer konden opeisen gedurende een 4 tal maanden. De keerzijde van de medaille is, dat vanaf dan alle leveranciers boter bij de vis eisen. "Eerst betalen en dan lossen" is de leuze. Een poging om orde op zaken te krijgen mislukte omdat de banken weigerden om nog verdere kredieten toe te staan.
Gerechtsmandatarissen
Op vraag van het bedrijf stelde de rechtbank 2 gerechtsmandatarissen voor die als opdracht hadden het bedrijf te redden. Begin september dook toch nog een kandidaat overnemer op die een miljoen euro bood voor gebouw, machines en voorraad en tewerkstelling beloofde aan 195 werknemers. De rechtbank aanvaardt dit bod tegen de wil van de banken die 17 miljoen tegoed hebben van de firma. De banken zijn er immers van overtuigd dat ze meer van hun geld zullen terugzien als alles apart verkocht zou worden door een curator (in geval van faling). Gebouwen, machines en voorraden zijn door een officiële schatter hoger gewaardeerd.
De ethische kwestie
KBC & Fortis gaan in beroep tegen dit vonnis. Dit betekent dat er nog geen zekerheid is omtrent de overname en dat daarmee de toekomstvooruitzichten van de 195 overgenomen werknemers op de helling komt te staan. Wij zijn verontwaardigd! Zowel Fortis als KBC werden enkele jaren terug gered door de Staat. Indien die 195 werknemers hun werk verliezen, dan zijn de banken (onrechtstreeks) verantwoordelijk. Het sociaal passief (wat de werknemers kunnen vorderen bij een faling: contractbreuk, sluitingspremie, ... ) van die 195 werknemers wordt geschat op 6,5 miljoen. Bij een faling betaalt de Staat dit (grotendeels) via het fonds voor sluiting van de onderneming. Wij menen dat de maatschappelijke taak van de banken breder is dan het geld van zijn klanten (veilig) beleggen en (veilig) geld ontlenen is. Meehelpen aan de tewerkstelling van de 195 overgenomen werknemers is ook een opdracht!
Juridische spelletjes
Voor 230 werknemers is er geen toekomst meer. Het was de bedoeling dat de firma Santens (die de naam nog snel veranderde in JLF) in faling zou gaan. De rechtbank ging hier (voorlopig) niet op in om juridische redenen. Iedereen werd tijdelijk werkloos gesteld en als dat niet meer kan is men vrijgesteld van werk. Er is geen geld om dat loon te ver goeden! We hoopten via de procedure collectief ontslag iedereen te kunnen ontslaan zodat die werknemers elders aan de slag zouden kunnen zonder dat ze hun rechten verliezen (contractbreuk, inschakelvergoeding, sluitingspremie, outplacement, RSZ reductiekaart). Maar ook dit is gehypothekeerd omdat we geen zicht hebben op het arrest van het Hof van Beroep (dat de banken instelden). Ondertussen kregen we bericht dat ze als uitzendkracht aan het werk mogen, zelfs in de firma Descamps. Ze mogen in geen geval hun opzeg zelf geven! Ondertussen zijn de onderhandelingen om collectief ontslag voor deze groep opnieuw afgesprongen omdat er unanimiteit moet zijn om de besprekingen af te ronden. Dit is niet het geval! Mogelijks wordt er toch nog beroep ingesteld tegen de beslissing van de rechtbank om de faling niet uit te spreken maar dat is dan opnieuw een vrij lange periode van afwachten ... Enkele werknemers van JLF kunnen via een uitzendcontract tijdelijk aan de slag bij Descamps. Hier is momenteel immers veel werk ...
CAO 102
In de Nationale Arbeidsraad werd afgesproken dat een bedrijf, dat onder WCO werkt, ook de syndicale overlegstructuur moet behouden en de syndicale werking toelaten. We zijn blij met deze CAO maar voor Santens komt hij te laat. Onze vaststelling is immers, dat bij het opmaken van de lijst van de 195 blijvers, velen die een syndicale stem lieten horen, "vergeten" zijn. We kijken vol verwachting uit naar een CAO 102 bis: een verbeterde en aangepaste versie, waarbij de bescherming van hen die hun nek uitsteken beter geregeld is! We hopen op een snelle doorbraak voor de 240 die naar ander werk zoeken en op een positieve afwikkeling voor de 195 werknemers van de groep Descamps.
| |
|