De Toekomst is van Ons

Bij de aankondiging van de structurele hervorming van de arbeidsmarkt, die nu al de « hervormingen Peeters » worden genoemd, kregen de werknemers weerom een harde klap te verduren. Terwijl de Panama Papers volop in de belangstelling staan, geeft de Regering een snoeiharde boodschap aan de Belgische werknemers: zich in alle mogelijke bochten wringen om ten dienste van de werkgevers te staan lijkt vanaf januari 2017 wel de norm te worden. 
De reacties blijven natuurlijk niet uit. De militanten van ACV-CSC METEA die in de bedrijven deze hervormingen aankaarten, beslissen om zich aan te sluiten bij de actie van de ACV-Jongeren /Jeunes-CSC op 20 april 2016 te Brussel. Met deze actie die al een tijdje werd voorbereid, wou men opkomen voor kwaliteitsvolle arbeid, de sociale zekerheid et de herfinanciering van de openbare diensten. Onze militanten besluiten dan ook om zich bij deze actie aan te sluiten om duidelijk te tonen dat deze hervorming niet kan omdat ze alles behalve kwaliteitsvolle tewerkstelling waarborgt. 
Alle sectoren zullen voortaan opgescheept worden met de zogenaamde ’annualisering’ van de arbeidstijd met een wekelijkse en maandelijkse arbeidsduur die respectievelijk de 9 en de 45 uur niet mag overschrijden. Dit is mijlen verwijderd van het creëren van werkgelegenheid dat in 2014 werd beloofd. Sterker nog: het is net het omgekeerde. In plaats van de arbeidstijd te ‘delen’ om een groter aantal werknemers, en dan meer in het bijzonder jongeren, aan het werk te krijgen zijn het steeds dezelfde, die daarbij almaar ouder worden, die zich in alle mogelijke bochten zullen moeten wringen om aan de eisen van de werkgevers te voldoen. Ook het collectieve wordt volledig onderuitgehaald. Deze nieuwe reglementeringen benadrukken almaar meer een individuele. Komende van een rechtse Regering is dit natuurlijk niet verwonderlijk. En indien we de vertegenwoordigers van het Kabinet Peeters mogen geloven, zouden wij de CD&V nog dankbaar moeten zijn gezien de overige partijen van de meerderheid nog meer spectaculaire en brutale veranderingen op het oog hadden… 
Tijdens de betoging kwamen we mensen van allerlei slag en met zeer uiteenlopende achtergronden tegen. Allen stapten ze mee op om duidelijk te maken dat het nu wel GENOEG is! Iedereen is zich terdege bewust van de regelrechte sociale ramp waar we met deze hervormingen op afstevenen. Iedereen eist van de Regering een eerlijk en rechtvaardig optreden, dat ze het geld gaan halen waar het ook in overvloed aanwezig is, zoals bijvoorbeeld bij de superbelastingontduikers…
Alle fotos van de actie in deze album #20avril #20april #lavenirestanous #detoekomstisvanons

Lahoucine, vakbondssecretaris van ACV-CSC METEA Waals Brabant 

"Vandaag hebben de jongeren in België geen toekomst meer. De beslissingen van de Regering Michel bieden geen enkel perspectief. Wij moeten luid en duidelijk eisen dat de jeugd hoop en toekomstvooruitzichten moet krijgen. Dan is er nog bij ons, net als in zoveel andere landen, een ander belangrijk probleem, met name een almaar groter onevenwicht in de verdeling van de rijkdommen. In instellingen en ondernemingen gebeurt de verdeling van de rijkdom tussen werknemers die deze rijkdom scheppen en de aandeelhouders op een alles behalve rechtvaardige manier. De grote vermogens, die makkelijk aan de belasting kunnen ontsnappen, leveren geen bijdrage tot het verbeteren van de openbare diensten en de werking van de sociale zekerheid. En daarbovenop, slagen ze gaten in de begroting. Vandaag wijzen we kordaat dergelijk maatschappijmodel af. Er is dringend behoefte aan een degelijk en werkbaar alternatief."

Bart, VOLVO TRUCKS, Oostakker

"Vandaag is het vooral heel belangrijk dat we hier zijn om tegen de regering te zeggen dat het wel eens genoeg mag zijn met altijd maar die aanvallen op de gewone werknemers te plegen. We voelen dat ook bij ons in het bedrijf,  dat de mensen het echt beu zijn. Ze zijn het beu om altijd maar langs alle kanten aangevallen te worden, nu over de flexibiliteit. Wij moeten wel zeggen, bij ons op het werk hebben wij maatflexibiliteit om te voldoen aan de wensen van de onderneming en aan de marktvraag. Maar om die grenzen nog open te doen en er geen overleg meer rond te hebben, da’s voor ons een maat te ver.
In de maatregel zeggen ze dat flexibiliteit voor het welzijn van de werknemers is. Het probleem is dat het voor een groot stuk verkocht wordt alsof de mensen zelf hun tijd gaan kunnen plannen als ze thuis zitten, maar ik heb op het werk al gehoord dat er bij ons een  leidinggevende zal rondkomen om tegen de werknemer te zeggen: “Volgende week moet je eens wat langer thuisblijven”. De vrachtwagens moeten gemaakt worden en dat is ook niet anders. Het zal ook  in functie van de noden van het bedrijf zijn. Dus daarom: zeker afblijven van die flexibiliteit. Er is genoeg flexibiliteit en we kunnen met onze flexibiliteitakkoorden de vrachtwagens maken die moeten gemaakt worden."

Ludovic Voet, nationaal verantwoordelijke van Jeunes-CSC

"Zowat 10 000 mensen namen deel aan de actie van de ACV-Jongeren /Jeunes-CSC, en dit in samenwerking met de jeugdorganisaties, de studentenvakbond en de jongerenraad. Dit is toch wel een krachtig signaal. Immers naast de jongerenorganisaties waren er ook heel wat anderen die duidelijk hun afkeuring toonden: de ACV-vrouwen, de mensen zonder papieren, werknemers van alle sectoren, … allen kwamen ze op straat voor een sterke sociale zekerheid, degelijke tewerkstelling een kwaliteitsvolle openbare diensten. Wij pikken het niet dat dit wetsontwerp volledig strijdig is met ons maatschappijproject.
Deze ‘hervorming’ maakt de jongeren angstig en ongerust. Ze vragen zich af hoe zij een baan zullen kunnen vinden terwijl de ouderen almaar langer moeten werken. Zolang men zich aan het productieritme kan aanpassen, dienen er ook geen nieuwe werknemers te worden aangeworven … Hoe denkt de Regering met deze nieuwe wet de jeugdwerkloosheid te kunnen oplossen? Flexibiliteit is natuurlijk goed voor de ondernemingen, maar zeker niet voor de werknemers, zoals het Kabinet Peeters ons graag wil laten geloven. De combinatie van privé- en beroepsleven zal er niet makkelijker op worden et iedereen zal aan de willekeur van zijn werkgever overgeleverd zijn.
Het bedrag dat jaarlijks ingevolge de belastingontduiking ‘verloren’ gaat, wordt op 26 miljard geraamd. Zelfs een fractie van deze som zou al voldoende marge geven om een degelijk sociaal beleid te voeren. Maar onze Regering is duidelijk niet geïnteresseerd in de sociale behoeften van de bevolking. Haar enige bekommernis is ‘aantrekkelijk’ blijven voor de werkgevers… terwijl deze geen enkele garantie geven over hun loyauteit…"

Rudy, HANSEN, Edegem (Antwerpen)

"We zijn met een groot aantal omdat we het heel belangrijk vinden van hier aanwezig te zijn. Wij vinden het enorm belangrijk vanwege de 38-urenweek, die ze willen aanvallen: in het verleden hebben onze voorouders die moeten bekomen, en dat zouden we nu terug moeten afgeven, zonder dat er gedacht wordt aan het familiale leven. Ook om alle inleveringen die gevraagd worden, terwijl, bij de vermogenden, daar gaan ze gewoon niets halen."

Pascal, militant ACV-CSC METEA, Fabricom, Waals Brabant en zijn twee kinderen Laetitia en Tristan, beide 16 jaar 

"Wij stappen mee op met papa om duidelijk NEEN te zeggen aan de 45 urenweek. Als jongeren zien wij onze toekomst angstig tegemoet… het is niet zeker dat we werk zullen vinden en als we dan al iets vinden, dan lijkt het er op dat wij tot het einde van ons leven zullen moeten werken…"
"Ik heb het thuis ook vaak over alle problemen waarmee wij te maken krijgen. Mijn kinderen zijn dan ook op de hoogte van de problematieken en weten waarvoor wij als vakbond vechten… Wij moeten solidair zijn, eensgezind en samen reageren, misschien ook de tanden laten zien om duidelijk te maken dat het ons menens is. De media zouden beter onze positieve invloed belichten in plaats van ons af te schilderen als een duivelse organisatie… Dit zou ook een positieve impact hebben op onze strijd."

Maoro, militant ACV-CSC METEA, Thy-Marcinelle, Charleroi

"De 45 urenweek is gewoon onmogelijk voor ons. Werken in de staalsector is al zwaar genoeg. Flexibiliteit heeft niets met het welzijn van de werknemers te maken. De mensen gaan versneld opgebrand raken en niet langer in staat zijn om hun job te doen, met een stijgend risico op fysieke problemen en depressies.
De Regeringen leggen almaar meer de nadruk op de individuele benadering. We krijgen echt het gevoel in een dictatuur te leven!"

Rudy, ATLAS COPCO, Antwerpen

"10 000 personen hier om te manifesteren. Dat is heel goed, dat moet alleen nog veel meer worden. Dit is de eerste keer dat we naar buiten komen over alle acties die de voorbije weken weer gebeuren. We hebben onze 38-urenweek waar ze over te beginnen zagen en die ze anders willen gaan toepassen voor de mensen. Nu zitten we deze week nog met uitspraken van CD&V, van onze minister Peeters, die zegt dat we zogezegd boven onze stand leven en dat we het nog harder gaan voelen, dat ze nu pas echt gaan beginnen snijden. Het gaat altijd over ons, het zijn altijd de arbeiders. We zitten ook met de Panamadossiers, daar hoor je niets meer over. Alle zaken waar echt heel veel geld mee gemoeid is, daar wordt niet over gesproken, het gaat altijd alleen over de kleine man, de kleine man die altijd maar moet blijven ophoesten. Dit kan niet meer. Ik ben 55 jaar en zit al 30 jaar in de vakbond als hoofddélégué. Dit moet stoppen! 
Ik kom naar hier; voor mij is het misschien niet meer van belang, maar het gaat ook over onze jeugd die nu moet gaan beginnen. Daar gebeurt ook niets mee, de werkloosheid blijft maar doorgroeien. We kunnen er een boek over schrijven. Dus ik vind dat het nodig is, dat dit land duidelijk eens laat zien wat er moet gebeuren. Dan heb ik het echt over zware acties, zware betogingen, zodat men echt wel eens doorheeft in Brussel, wat die arbeider gaat doen en wilt op de vloer."

Blanche, interprofessioneel vrijgestelde, Femmes-CSC 

"Het is belangrijk dat de ACV vrouwen ook op deze betoging aanwezig zijn, want er zijn niet alleen mannen, maar ook vrouwen bij de jongeren en het zijn grotendeels vrouwen die zich met de jongeren bezighouden. Of het nu over het afschaffen van de werkloosheid gaat of over het verminderen of schrappen van de inkomensgarantie-uitkering (IGU), deze maatregelen treffen niet alleen de jongeren, maar ook de vrouwen. Probeer maar eens uit te leggen hoe een kassierster die al dertig jaar halftijds werkt, terwijl ze van meet af aan voltijds wou werken, na drie jaar van de werkloosheid wordt gegooid! Het is gewoonweg schandalig. Vooral omdat zij voor het ogenblik nog heel moeilijk een andere job zal vinden…!
De regering heeft de mond vol van flexibiliteit. Doch het probleem met flexibiliteit is wel dat de zienswijze van de vrouwen niet te maken heeft met wat de Regering wil opleggen. Als de vrouwen hun uurrooster kunnen kiezen en echt over hun agenda kunnen beslissen, dan zien zij flexibiliteit wel zitten. De Regering vraagt echter dat er meer wordt gewerkt en dit binnen de moeilijkste uurroosters. In dat geval zullen de vrouwen daar niet willen instappen ofwel zullen ze het toch aanvaarden, maar dan zal dit zeker ten koste van het gezinsleven gaan. 
Wat wij willen is een economische en financiële autonomie voor iedereen! Dit vergt een gelijke behandeling en minder flexibiliteit, maar uurroosters die rekening houden met onze levenswijze."